Verkeerstekens op Tristan zijn dun gezaaid.
Er wonen niet veel mensen en auto's invoeren is er geen hobby zoals op Sint Helena.
Er is weinig nood aan wegmeubilair.
De gevonden borden zijn wel niet exact de gewone Overstekende Kinderen, maar
rekening houdend met de afgelegen lokatie en het feit dat we echt elke straat
hebben afgelopen en dat we geen ander bord gevonden hebben, vind ik dat voldoende
reden om ze toch in de collectie op te nemen. Het zijn tenslotte nauwe verwanten. |
|
|
Verkeerstekens op andere Britse dependencies
(bv. Falklands, Sint Helena)
volgen de UK-standaard waar een stevig gebouwde meid haar broer mee sleurt. Op Tristan
is het anders. Wellicht eindelijk een plek buiten bereik
van de Koninklijke Instructies.
De woorden vind ik wat ongelukkig gekozen: een grappige mengeling van een bevel
en de reden ervoor. Het doet me denken aan de Slow Children
uit de Verenigde Staten. |
