Erger: dit bord illustreert een spijtige trend in (wegen-)signalisatie (Zie ook Denemarken). Beide verraden de moderne kijk op communicatie. Die moet wollig zijn. Rapen zijn uit.
De mensen verdragen geen open recht-toe recht-aan bericht meer. Het moet zachter, met een fijn papiertje rond, een glimlach. Net als ons eten. Neem nu een aardappel; vind maar eens zo'n eerlijke knol. Alles is bewerkt, verbeterd, verlicht. Zo'n aanpak laat de dagelijkse portie moord en doodslag op onze tv-schermen misschien wel beter verteren, maar het is een slecht idee voor verkeersborden.
Een goed verkeersbord zendt een éénduidig bericht in een flits. Oudere designs zijn hier veel beter in.

Alain Guët's Manifesto of the Portuguese pedestrian (tijdelijk wat verwaarloosd) toont ons nog meer voorbeelden van nieuwe ontwerpen die het goed doen tijdens een presentatie voor de pers en de buurtbewoners, maar niet deugen voor de weg.