| Home / Dieren in de reclame: inleiding | Inhoud | |
 |
Dieren in de reclame - inleiding |
||
| Eerlijke producten.
Een groene en gezonde omgeving. Ongerepte en rustige vakantie-oorden.
Daar hunkeren wij naar. Precies dat beloven merken ons in hun reclames.
Nooit zagen we meer bucolische en exotische landschappen, verweerde karakters en bedreigde soorten in tijdschriften of op onze schermen dan nu in deze tijd van genetisch gemanipuleerde gewassen, vee dat zieke lotgenoten opgediend krijgt, breed gapende ozon-gaten en dichtgeslibde wegen. |
| © | publicatie: II.2001; updates: X.2002, II.2003, VIII.2005, VI.2007 | English |
 |
Het
verschijnsel is ouder dan gisteren.
Het begon enkele jaren geleden als gevolg van het groeiend milieubesef van de consument. Verontrustend nieuws over olierampen, dioxine wolken, op zee vermiste gifstoffen en de zichtbare achteruitgang van de leefruimte met steeds meer lawaai, wegen, gebouwen en de snel krimpende open ruimte [Illustratie 1] deden de consument opschrikken. De situatie was, en is, nog steeds niet erg genoeg opdat mensen hun dagelijkse gewoonten zouden aanpassen, maar het is in ieder geval al mogelijk om hun aandacht te krijgen voor milieu-onderwerpen. Reclame heeft veel te maken met aandacht wekken. Geen wonder dat adverteerders tegelijkertijd ook groenere thema's naar voor begonnen te brengen. Vanaf de jaren 1980, en zeker in de jaren 1990, zijn er weinig dingen niet goed voor het milieu. Andere helpen zeldzame dieren redden of versterken onze betrokkenheid met de wonderen der wereld. Merken die zich op niets van het vorige kunnen beroepen, proberen ons te bewijzen hoe flink ze wel geleerd hebben van Moeder Natuur en ons vaak zelfs kunnen verblijden met een verbeterd ontwerp. [Illustratie 2] |
 |
| En dus, omdat
ik zo van de flora & fauna hou (Walvissen en Olifanten
en orchideeën overdekt met kleurrijke Monarchvlinders)
en van eindeloze bossen en verlaten, ongerepte stranden en ...
Ik ben een milieubewust consument geworden. [Illustratie 3] Ik doe het allemaal voor de Aarde en voor onze kinderen. |
 |
De
weinige voorbeelden tonen al aan hoe reclame de producten
een groen tintje tracht te geven.
De voorbeelden tonen ook aan hoe dit leidt tot een ongelukkig neveneffect.
Het woud, de walvis, de koe, het strand en de orchidee zijn vaak
de eerste slachtoffers van de extra consumptie die ze zelf op
gang gebracht hebben met hun vriendelijke medewerking.
De copy-writer zou dus op zijn minst wat erkentelijkheid mogen betonen. Hij zou er zich van moeten vergewissen dat het gebruik van de bewuste soort op zijn plaats, en de gegeven informatie correct is. Beide punten zijn een maat voor de bekwaamheid en de kennis van de auteur van het werk. Als het groene luik fouten bevat, hoe kunnen we hen dan vertrouwen omtrent het product? In de
volgende hoofdstukken zullen we
de copy-writer beoordelen op basis van de manier waarop hij
dieren gebruikt in zijn ontwerpen.
We hadden natuurlijk ook landschappen of planten kunnen kiezen,
maar we moeten ons ergens op concentreren en we voelen ons nu
eenmaal dichter betrokken bij dieren.
|
 |
| Onze voorbeelden komen uit tijdschriften en dagbladen vanaf 1980. De meeste komen uit België en zijn in het Nederlands. We hebben echter verschillende advertenties in het Engels, Frans, Spaans van landen als Spanje, Zuid-Afrika, Duitsland, Frankrijk waardoor we soms verschillende versies van éénzelfde advertentie kunnen vergelijken. Advertenties waar de dieren zelf direct betrokkene zijn, zijn niet opgenomen. Kwispel moet zijn favoriete blik elders aanprijzen. |
| Home / Dieren in de reclame - inleiding |